Verhalen vertellen is mijn passie. Of dat nou in beeld is of in tekst, ik houd er van. Verhalen hebben de kracht om je mee te nemen naar een moment, een herinnering of een emotie. Ze brengen je dichter bij je gevoel. 

​

Lange tijd voelde ik me afgevlakt. Na mijn studie aan de Technische Universiteit Eindhoven en een carrière in de IT en techniek, leefde ik vooral vanuit mijn hoofd. Ratio en analytisch denken waren mijn twee grootste vrienden. En een paar jaar ging dat prima, totdat het me tijdens de COVID-crisis begon op te breken.

​

Om te herstellen pakte ik steeds vaker mijn camera. Een simpele spiegelreflex die ik tijdens mijn studie kocht.  Dat simpele begin bleek uiteindelijk de weg terug naar mezelf. Ik begon mijn foto’s te delen, kreeg langzaam opdrachten en besloot uiteindelijk om één dag in de week te gaan fotograferen. Ik vond een nieuwe baan voor de andere dagen, maar toen mijn moeder ongeneeslijk ziek bleek, voelde ik aan alles: het leven is te kort om te doen wat je niet leuk vindt.

​

Dus nam ik een besluit. Ik besloot mijn baan op te zeggen en fulltime te gaan doen wat ik écht graag doe: verhalen vertellen, in beeld en in tekst. Tegenwoordig werk ik als freelance fotograaf en help ik bedrijven hun online zichtbaarheid te versterken. Het liefst neem ik de tijd om echt te verbinden met de mensen voor mijn camera, want ik geloof dat er pas vanuit ontspanning en echt contact beelden ontstaan die raken. Foto’s die het verhaal precies vertellen zoals het bedoeld is.

​

Want uiteindelijk draait fotografie voor mij om verbinding. Om mensen zien zoals ze zijn, met hun verhalen, hun kracht en hun kwetsbaarheid. En die verhalen vang ik graag. Ook voor jou. 

​